Nieuw seizoen!

Aan het begin van het werkseizoen sta ik stil bij mijn nieuwe plek en bij “Vanuit de stilte”.

Als je mij een beetje gevolgd hebt, weet je dat ik verhuisd ben. Naar een dorp. Een klein dorp. Met een supermarkt, een snackbar, een restaurant en een kerk. En een ooievaarsdorp, een volkstuinencomplex (ik ben onderdeel van een wachtlijstje), een autogarage en boeren. Veel boeren. Dus ik ruik mest (niet alle dagen;) en zie omgekeerde vlaggen. In mijn buurtje is de saamhorigheid groot. Verjaardagen worden gevierd en voordat we hier woonden werden we al op het eten gevraagd bij de buren. I love it.

Opvallend vind ik dat juist hier mensen vragen waarom ik híer ben komen wonen. “Het is toch leuk en mooi hier” denk en zeg ik dan. Mijn man en ik waren al jaren- bij vlagen- op zoek naar een mooi en rustig plekje, het liefst net buiten de Randstad. Om niet te ver van familie te gaan gingen we ook in het Groene Hart zoeken. En met succes dus. We hebben een fijn (rijtjes) huis gevonden.  Het pastte meteen bij ons. Tussen de mensen, vrij uitzicht en een gezellige, groene tuin.  Onze (ook eenvoudige) boot verhuisde mee en het is fijn vertoeven aan en op het water in deze omgeving.

Ik geef toe, ik mis soms de vertrouwdheid van mijn oude woonplaats. Vooral als ik er terug ben voor familiebezoek, de kapper en de tandarts. Bewust houd ik de laatste twee aan, om nog weer even terug te zijn in het (grote!) dorp waar ik 32 jaar gewoond heb. Twee plaatsen om me thuis te voelen, hoe rijk ben ik!

En dan tja, wat ga ik hier doen. Mijn man blijft gewoon werken waar hij al jaren werkt, in Den Haag. Hij kan nu niet meer helemaal op de fiets, maar deels treinen vindt hij gelukkig ook wel aardig voor de afwisseling. En ik? Twijfelaar als ik ben….ik zoek en ik denk. Ik bid en ik praat. Ik google en ik blog.

Hoe ga  ik verder met “Vanuit de stilte”?

Het belangrijkste wat ik wil is – naast mijn zorgtaken thuis, mijn moeder op afstand, mijn kleinzoon op dinsdag – van betekenis zijn met wat ik graag doe en kan.

Mijn praktijk gaat in ieder geval afslanken. Het aanbod is te breed.  Ik vind alles wat ik aanbied fijn en mooi om te doen. Maar het fijnst vind ik nog steeds het pratend en stil met iemand oplopen. Er voor iemand te zijn, luisteren en meeleven. Zaken op een rijtje te zetten. Hoe komt het dat je vastloopt, dat je ongelukkig bent. Wie ben je geworden door je verleden? Hoe kun je, nu en later, gelukkiger worden in je relaties en in je werk?  Thema’s die mij na aan het hart liggen.

Het is moeilijk en frustrerend om te zien dat er wachtlijsten zijn. Voor bijna alles zijn wachtlijsten. Ook voor een luisterend oor. Ik vind het triest dat we elkaar zo kwijt geraakt zijn dat we vooral professionals  nodig hebben die ons proberen te begrijpen en meeleven.  Wie helpt ons om stil te staan bij onszelf en onze eenzame gevoelens?

Voor mij blijft het een worsteling om geld te vragen voor mijn luisterende oor.  Ik ben zoekende hoe ik van betekenis kan zijn in het volgende  seizoen. Dus mocht je iemand zijn of weten, die een ervaren luisterend oor nodig heeft (financiën of niet), neem graag contact op.  Van harte welkom op mijn nieuwe plek!

conny@vanuitdestilte.nl

www.vanuitdestilte.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Delen:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Gerelateerde blogs

Behoefte aan onthaasting

Nieuw seizoen!

Aan het begin van het werkseizoen sta ik stil bij mijn nieuwe plek en bij …

Lees meer
Behoefte aan onthaasting

Vertraag, adem en verwonder

Burn-out en preventie Wie bekend is met burn-out zal het herkennen: je hebt geen energie …

Lees meer
Zoeken naar verbinding

Eindejaarsgedicht

Hoe onzichtbaar het ook scheen Het ging de hele wereld overheen Was het een onbekend …

Lees meer