Schiermonnikoog

Mensen die mij kennen weten dat ik fan ben van dit eiland, dit prachtige stukje aarde onder de hemel. Ik kom er al jaren, soms samen, maar meestal alleen. En ik voel me er thuis. Het is net als met de liefde: het is een gevoel én het is te beredeneren.

Het kleinste eiland in een notendop

Schiermonnikoog is het kleinste bewoonde Waddeneiland van Nederland. Er wonen ongeveer 1000 mensen. Verreweg de meesten van hen leven van het toerisme. Er rijden nauwelijks auto’s op het eiland. Je hebt er ook niet veel aan, want alles is op loop- of fiets- afstand te bereiken.

Het heeft één dorp, en dat heet gewoon Schiermonnikoog. Het eiland heeft een rijke geschiedenis. Het heeft verschillende eigenaren gehad. Sinds 1944 hoort het bij de Nederlandse staat, bij de provincie Friesland. Er zijn enkele boerderijen met vee- en akkerteelt op het eiland. Daarnaast is het dus recreëren geblazen. In de veelzijdige natuur. Aan de zuidkant bevindt zich natuurlijk het wad met de dijk. Hier kijk je over de Waddenzee naar het vaste land. Westelijk begint het enorme brede strand, waar je zicht hebt op Ameland.

Het strand loopt door naar het noorden, het meest uitgestrekte deel van het  brede strand, en het loopt naar de Kobbeduinen. Helemaal naar de Oost is dat. Naast zee, strand, wad en duinen kun je ook door het bos struinen. Je loopt dan over mooie paadjes door het licht glooiende bomenlandschap. Je komt zeker in het wild fazanten en konijnen tegen. Een vogelaar haalt zeker haar hart op. De vegetatie is prachtig qua diversiteit en kleuren, en elk seizoen heeft haar eigen charme.

Je bereikt het eiland met een veerboot. Eenmaal op de boot ervaar je al het eilandgevoel dat je te wachten staat. Vraag mij niet naar de details van de uitstapjes die je kunt maken. Ze zijn er zeker. Je kunt zeehonden gaan spotten (met een boot), huifkar rijden op het strand, met zeilen aan de slag op het strand en nog zo meer. Ik kom wel altijd even in het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten.

Sinds een aantal jaren wonen er weer monniken op Schiermonnikoog. Mooi om te zien dat er door hen wordt samengewerkt met de plaatselijke kerk om inhoud  te geven aan spiritualiteit en zingeving. Het is bijzonder om een meditatie met hen mee te maken. Het eiland is nog steeds uitermate geschikt om te bezinnen en de stilte en Gods aanwezigheid te zoeken. In het bezoekerscentrum ontdekte ik nu een tentoonstelling over de geschiedenis van het huidige verblijf van de monniken.

Mijn liefde voor Schier

En zoals het vaak in de liefde gaat, zo gaat het met mij en Schier. Het verveelt niet. Want ik ontdek steeds nog nieuwe plekjes en aspecten van Schier. Verder ontdek ik dat er heel gewone mensen wonen en dat er veel sociale controle is. Met al haar voor- en nadelen.

Er valt veel te vertellen over mijn belevenissen op Schier. De meeste zijn heel persoonlijk, dus te teer om hier te delen. Ik verblijf altijd in een piepklein, sober huisje en praat ook graag bij met Marijke, van wie ik het huisje huur. Zo krijg ik ook een aardig inkijkje in het leven op Schier. Een paar keer heb ik een gast gehad. Een coachee. Dat is fijn om te doen daar, omdat ik me er thuis voel.

Als je vraagt wat ik het fijnst vind aan Schier dan noem ik de rust, de puurheid en de ruimte. Het wordt er ’s nachts echt donker, met vaak een prachtige sterrenhemel, de lucht is heel gezond en het is er behoorlijk stil. Als je naar buiten gaat, sta je meteen in de natuur en kan het genieten volop beginnen. Voor deze parel onder de zon geldt:

Waar je voeten gaan, druipt het van overvloed

Je kunt hier op Schier een overvloed ervaren aan rust, aan horizon, aan wind, aan wolken, lucht, lichtheid, energie en inspiratie. In oktober ga ik weer. Ik heb ook ruimte voor coaching. Zie deze pagina voor meer informatie. Je kunt natuurlijk ook gerust contact met mij opnemen.

Ben je benieuwd naar mijn foto’s en de gedichten die ik maak op Schiermonnikoog, volg dan @vanuitdestilte op Instagram.

 

 

 

Delen:

Gerelateerde blogs

Leven met je zintuigen

Natuur uit een flesje (?!)

Hoe en waarom essentiële oliën Niet eens zo vaak ik de vraag; wat zijn dat ...
Lees meer
Behoefte aan onthaasting

Zeven redenen om de stilte op te zoeken

Alleen in de stilte Het is stil in het klooster. Naast een oude man met ...
Lees meer
Behoefte aan onthaasting

Less stuff is more silence

Spullen weg doen De laatste jaren probeer ik bewust om te gaan met spullen. Vooral ...
Lees meer